عنوان خبرتولید مثل در سگ ها 2
(شاخه: اصول نگهداری از سگ)
ارسال شده توسط admin
يكشنبه 5 مهر 1388 - 11:25:51




reproduction2.jpg



سگهاي نژاد كوچك زودتر از سگهاي نژاد بزرگ به سن بلوغ مي‌رسند . سگهاي نر از 6 تا 14 ماهگي توانايي بارور كردن سگ ماده را بدست آورده و قدرت جنسي خود را تا 8 الي 10 سالگي حفظ مي‌كنند .

سگهاي نژاد كوچك زودتر از سگهاي نژاد بزرگ به سن بلوغ مي‌رسند . سگهاي نر از 6 تا 14 ماهگي توانايي بارور كردن سگ ماده را بدست آورده و قدرت جنسي خود را تا 8 الي 10 سالگي حفظ مي‌كنند . سگهاي ماده نيز در طي 7، تا 18 ماهگي اولين فحلي (پذيرش سگ نر) را نشان خواهند داد . معمولا توصيه مي‌شود كه از آبستن شدن سگهاي ماده در اولين فحلي جلوگيري شود چون در اين شرايط سگ متحمل استرس شديد ناشي از آبستني و زايمان و شيردهي به توله‌ها مي‌شود . همينطور بهتر است كه سگهاي ماده در 2 فصل متوالي آبستن نشوند تا بتو انند در خلال دو آبستني توانايي و قدرت از دست رفته را دوباره باز يابند .

قبل از هرگونه تصميم در مورد نسل ‌كشي از سگ خود ، بايد اين نكته را در نظر بگيريد كه توله‌اي كه بدنيا مي‌آيد بايد خصوصيات اصيل والدينش را كسب كند و حتي از آنها بهتر باشد . بنابراين هرگز از سگهاي ولگرد و خياباني براي آبستن كردن سگ ماده و اصيل خود استفاده نكنيد ؛ زيرا توله‌اي كه بدنيا خواهد آمد ديگر بطور كامل صفات و ويژگي‌هاي مورد نظر شما و اصالت مادرش را نخواهد داشت . براي انتخاب جفت سعي كنيد از سگي كه مكمل سگ شما است استفاده كنيد براي مثال اگر سگ شما فاقد پوستي زيبا است جفتي را كه داراي مو و پوست زيبايي است انتخاب كنيد .

هميشه اين نكته را مد نظر داشته باشيد كه اگر سگي دچار بيماريها و اختلالات مادرزادي است ممكن است آن را به نسل بعد از خود، يعني به توله‌هايش ، انتقال دهد . بهمين خاطر در صورتي كه سگتان يا جفتي كه براي وي انتخاب كرده‌ايد از لحاظ ارثي و ژنتيكي دچار مشكلاتي است ، هرگز از آن نسل‌كشي نكنيد . سگ ماده‌اي كه قصد نسل‌كشي از آن را داريد بايد از لحاظ بدني در شرايط ايده‌آلي بوده و برنامه واكسيناسيون و داروهاي ضدانگل آن به صورت كامل انجام گرفته شود . سگ ماده آبستن بايد در طي دوران آبستني از جيره مناسب و مقوي (انرژي، ويتامينها و مواد معدني كافي) بهره‌مند باشد . البته براي نيل به اين هدف ، هيچگاه بدون برنامه و كوركورانه تغذيه سگ ماده آبستن را زياد نكنيد ، زيرا در اينصورت حيوان چاق گشته و در حين زايمان دچار سخت‌زايي خواهد شد . قبل از جفتگيري ، توسط دامپزشکتان حیوان را از نظر بيماري بروسلوز بررسي كنيد زيرا اين بيماري باكتريائي باعث سقط در طي روزهاي آخر آبستني (45 ـ 55 روزگي) خواهد شد .

در طي عمل جفت‌گيري ، سگ نر روي سگ ماده پريده ، قسمت مياني بدن سگ ماده را به وسيله دستانش گرفته و عمل جفت‌گيري انجام مي‌گيرد . جفت‌گيري به مدت 10 الی 30 دقيقه به طول مي‌انجامد . در طول اين مدت بدليل تورم قسمتي از آلت تناسلي سگ نر (bullbus glandis) و انقباض عضلات دهليز سگ ماده ، حالتي به نام قفل شدن رخ داده و سگ ماده و نر به هم مي‌چسبند . در اين حالت هرگز سعي نكنيد آنها را از هم جدا كنيد ، چرا كه اين حالت طبيعي بوده و در صورت اصرار شما براي جدا كردن سگها از همديگر ، ممكن است به دستگاه تناسلي‌شان آسيب وارد شود .


reproduction10.jpg


reproduction11.jpg




reproduction5.gif



طول دوره آبستني سگ ماده تقريبآ 9 هفته مي‌باشد . سعي كنيد در طي آبستني ، سگ ماده از منابع كلسيم (مانند استخوان) ، هويج و ساير مواد غذايي مقوي بهره‌مند باشد . در طي اين دوران بايد وي از هواي سالم ، آفتاب و فعاليت روزانه بيشتري برخوردار باشد . مجموعه اين اقدامات باعث خواهد شد توله‌هاي بدنيا آمده ، سالم و قوي باشند .

در روزهاي آخر آبستني ، سگ ماده را تحت كنترل قرار دهيد . سگ‌هاي ماده معمولا 12 تا 24 ساعت قبل از زايمان رفتارها و علائم آن را نشان خواهند داد  . اين علائم شامل بي‌اشتهايي و عدم تمايل به خوردن غذا ، ترك لانه ، حالت بي‌قراري و اضطراب ، پناه بردن سگ به گوشه و فرو رفتن در بدن خود ، حالت عصبانيت و خروج ترشحات از سینه ها مي‌باشد . با مشاهده اين حالات مقداري پارچه تميز و لوازم ضدعفوني كننده و الكل آماده كنيد .

هرگز به سگي كه مي‌خواهد زايمان كند استرس وارد نكنيد . آنها معمولا ً بنا به غريزه خود دوست دارند در موقع زايمان تنها و به دور از انظار عمومي باشند . يك جاي تميز و عاري از آلودگی و يك محيط ساكت و آرام را براي سگ ماده مهيا كنيد . اكثر سگهاي ماده سالم معمولا زايمان طبيعي خواهند داشت و نيازي به كمك اضافي ندارند . توله‌ها همراه با پرده‌هاي جنيني و جفت مربوط به خود ، بدنيا مي آیند و سگ ماده در پاره كردن پرده‌ها به جنين كمك كرده و بند ناف را نيز قطع مي‌كند . ولي در مورد سگهايي كه نمي‌توانند پرده‌هاي جنيني را از قسمتي كه سر جنين قرار دارد پاره كرده و جنين را خارج سازيد . به این صورت که حدود 4 تا 5 سانتیمتر بالاي ناف را با نخ ابريشم محكم ببنديد و سپس با استفاده از يك قيچي تميز و ضدعفوني شده ، بند ناف را قطع كنيد . بند ناف را بايد هر روز بوسيله بتادين ضدعفوني كنيد .

چنانچه موقع تولدترشحات موكوسي و يا مايعات بر روي دهان و بيني توله ، قرار گرفته باشد آنها را پاك كرده و با ماساژ دادن قفسه سينه حيوان به تنفس آغازين وي كمك كنيد . چنانچه در حين زايمان مادر دچار دردسر شديد شده باشد و در بدنيا آوردن توله‌ها نياز به كمك داشته باشد ، مي‌توانيد به او كمك كنيد . البته بهتر است كه در مواقع برخورد با اين وضعيت دامپزشك را مطلع سازيد و از اقدامات كوركورانه پرهيز كنيد .

بعد از بدنيا آمدن توله‌ها حتمآ آنها را نزد مادر خود نگه داريد تا از شير اوليه مارد كه آغوز نام دارد و حاوي پادتن‌هاي مادري است ، بهره‌مند شوند . خوردن آغوز بايد در طي 24 ساعت اول پس از تولد صورت بگيرد ؛ زيرا با گذشت زمان دستگاه گوارش توله‌ها توانايي جذب پادتن‌هاي مادري موجود در آغوز را از دست خواهد داد . توله‌ها نياز به هواي سالم ، آفتاب ، جاي گرم و دور از سرما دارند . البته اين بدان معني نيست كه آنها را در معرض آفتاب شديد و تند قرار دهيد . اگر توله‌ها را در روزهاي اول تولد در معرض سرما قرار دهيد ، بدليل اينكه آنها در طي اين دوران توانايي كنترل درجه حرارت بدن خود را ندارند ، فشار و استرس زيادي را متحمل شده و مستعد به بيماريهاي عفوني خواهند شد . معمولا ً توله‌ها تا 14 روزگي نياز چنداني به كمك شما ندارند ، زيرا مادر در طي اين دوران وظيفه خود را به نحو احسن انجام خواهد داد . از هفته سوم بايد بتدريج مواظبت و حمايت خود راشروع كنيد .


reproduction8.gif



در اين روزها توله‌ها له آهستگی شروع به دندان در آوردن كرده و موقع شير خوردن پستان مادر را ناراحت خواهند كرد ؛ از اين رو ممكن است مادر از شير دادن به توله ‌ها شانه خالي كند به همين دليل بايد توله‌ها را بتدريج به تغذيه با مواد جايگزين شير عادت بدهيد . دادن روغن ماهي به توله‌ها بسيار سودمند است ، مخصوصآ اگر آنها در زمستان بدنيا آمده باشند، چرا كه تغذيه با اين ماده باعث جلوگيري از وقوع راشيتيسم خواهد شد . به همان اندازه كه مراقب تغذيه توله‌ها هستيد بايد مراقب تغذيه مادر نيز باشيد . سگ ماده در طي اين دوران نياز به غذاهاي مقوي مانند گوشت ، تخم‌مرغ ، هويج ، روغن‌ماهي ، كلسيم ، استخوان ، انواع ويتامين‌ها و مايعات دارد .

با شروع هفته چهارم بايد توله‌ها را بتدريج به تغذيه با مواد ديگر غير از شير عادت دهيد . در اين سن غريزه شجاعت و يا ترس در توله‌ها شكل پيدا مي‌كند و بدين منظور بايد كاملا مراقب رفتار خود باشيد تا مبادا توله‌ها ترسو بار بيايند .


تغذيه توله‌هاي بي‌مادر

در مواردي كه مادر قادر  به شير دادن به توله‌هاي خود نيست (مثلا ً در مواقع بروز ورم پستان و يا مواقعي كه توله‌ها مادشان را از دست داده‌اند) ، بايد خودتان به تغذيه آنها اقدام كنيد . براي اين منظور مي‌توانيد از شير گاو استفاده كنيد ولي از آنجايي كه شير اين حيوان به لحاظ داشتن عناصری مانند کلسیم ، پروتئين و لاكتوز نسبت به شير سگ خيلي فقير است ، بايد آن را بوسيله تخم‌مرغ ، كره و مقداري لاكتو ز، غني‌سازي كنيد . براي شير دادن از شيشه شير و پستانك استفاده كنيد . اين عمل در هفته اول بسيار سخت و پرزحمت است ولي بتدريج توله‌ها بدان عادت خواهند كرد .

جلوگيري از آبستني 

چنانچه قصد نداريد از سگ ماده خود نسل‌كشي كنيد بايد از جفت‌گيري آن با سگ نر جلوگيري كنيد . ساده‌ترين راه اين است كه سگ ماده را زماني كه در دوره فحلي است از دسترس سگهاي نر دور نگه داريد . اين كار بايد با دقت و وسواس خاصي صورت بگيرد تا جلوي آبستني ناخواسته گرفته شود . ولي كارآمدترين روش اين است كه به دامپزشك مراجعه كرده و درخواست عملي اواريوهيستركتومي (برداشت رحم و تخمدانها) براي سگ ماده خود كنيد . به‌هرحال اگر در مواردي جفت‌گيري ناخواسته صورت پذيرفت مي‌توانيد با درمان هورمونی ، از آبستن شدن سگ ماده جلوگيري كنيد ولي توصيه مي‌شود در اينگونه موارد با دامپزشك خود مشورت كنيد .  





این خبر از طرف کلینیک دامپزشکی پرشین - اختصاصی حیوانات خانگی
( http://www.persianpetclinic.com/news.php?extend.122 )